Weggooiradio

Ik luister naar de radio. Niet naar een opgewonden schreeuwlelijk met zijn vele telefonische gasten, maar naar de versie die alleen muziek uitzendt.
NPO-3 FM Alternative. Een van de 7.000 internet-radiostations.
Een paar jaar geleden heb ik bij de Makro een internet-radio uit een bak met aanbiedingen gevist.
Een plastic kastje zonder kraak of smaak, maar wel met een afstandbediening en daar gaat het toch om.
Er zijn heel dure exemplaren te koop en daar zitten vast gouden onderdeeltjes in, maar die kunnen het programmamateriaal niet verbeteren. Internetradio heeft dezelfde kwaliteit als een MP3-speler. Net niet hi-fi, maar je hoort het verschil amper. De bit-rate bepaalt de kwaliteit en die is bij NPO-3 helaas niet zo hoog als technisch mogelijk is. Sommige zenders waar je nog nooit van gehoord hebt zenden uit op 320 kbps ( niet te onderscheiden van een CD ) maar “NPO-3 FM alternative” zit op 128 kbps.

Dat kastje van Philips kon internet-radio aan, maar je kon er ook geluid van je computer mee doorsturen naar je luidsprekers. Daar hebben verschillende fabrikanten ooit een protocol voor afgesproken. Het wordt gebruikt door media-centers en het heet UPnP. Dat houdt in dat een apparaat constant berichten uitzendt waar in staat wat het apparaat kan en heeft. Die informatie toont een “streamer” ( zo heten die kastjes van Philips en anderen ) aan de gebruiker die vervolgens op een touchscreen o.i.d. een keus maakt en dan van muziek gaat genieten.
Zolang zijn wifi het doet, dat wel.

De eerste keer dat ik het kastje gebruikte, ergens in 2007, haperde het constant. Ik dacht toen dat het aan mijn trage internet lag. “Jammer”, dacht ik. Misschien is de tijd er nog niet rijp voor.
Inmiddels een aantal jaren verder heb ik een flinke muziekverzameling bij elkaar
ge-pirate-bayd.
En mijn woonkamer is nu bewoonbaar.
Die oude zwarte stereo staat mooi bij de houten vloer.
Dus die streamer maar weer eens aangesloten.
De internetverbinding blijkt inmiddels veel stabieler.
Maar het kastje heeft een nieuwe kwaal ontwikkeld.
Op volstrekt onvoorspelbare momenten schakelt hij zichzelf uit en een paar seconden later weer aan.
Helaas is hij daarna vergeten waar hij mee bezig was. Daar moet ik hem dan met de afstandbediening aan herinneren.
Ik dacht dat het misschien kwam doordat het licht hier af en toe knippert, wat computers niet zo leuk vinden, maar een testje met een doorgeknipte kabel en een paar batterijen leerde me dat dat niet het probleem was.
Dan weet ik het wel. Zo’n kastje bevat altijd een kleine processor en die zijn zo gemaakt dat als de software helemaal vast loopt, hij dan zichzelf reset. Dat noemen ze een watchdogtimer. Erg handig. In plaats van alle bugs uit je software te halen, zet je gewoon de watchdogtimer aan.
( Ik hoop niet dat zoiets in een kerncentrale zit. )
Wat er ook altijd in zit, is een bootloader.
Dat is software die andere software kan inladen. Dat is handig bij apparaten die permanent verbonden zijn met het internet. Maar voor een 10 jaar oud kastje ga je natuurlijk geen nieuwe software meer schrijven als fabrikant. Het is zelfs mogelijk dat ze hem op afstand met opzet richting vuilnisbak geprogrammeerd hebben, want als hij het gewoon blijft doen, koop je nooit meer een nieuwe.

Nu was ik dat toch niet van plan.
Wat dat apparaat kan, kan mijn telefoon ook.
Sterker nog, dat kan mijn telefoon beter.
Waar Philips vond dat je het moet doen met MP3, vond de maker van mijn Windows-phone dat er ook mensen zijn die een muziekverzameling in FLAC formaat hebben. Het blijft geen 1990.

Ik moest een paar verschillende aps proberen, want mijn telefoon kan het wel, maar veel apps zijn oorspronkelijk gemaakt voor telefoons die het niet kunnen. FooBar2000 ( de maker heeft weinig energie verspild aan zoeken naar een goede naam ) is een app voor telefoons waarmee je de muziekverzameling op je computer ( of op jouw stuk van de cloud ) kan afspelen. Of diensten als last.fm
Hij heeft een draak van een gebruikersinterface, maar dat is de eeuwige keuze tussen vrijheid en gemak.
Zo zijn we ooit aan onze koeien en huisdieren gekomen.

Nu kon ik wel mijn eigen muziek afspelen, maar voor internetradio was ik nog steeds afhankelijk van die rottige streamer. En met een telefoon wil je eigenlijk andere dingen doen. Zoals bellen of chatten.
Er stond echter nog een oude laptop op zijn kant op het einde der tijden te wachten. Traag, loodzwaar, batterij kapot, piepklein geheugen.
Kortom, ideaal om te gebruiken als muziekstreamer.
Zonder fabriekssoftware.
Het voordeel van open-source software is, dat alles openbaar is.
Het nadeel is, dat alles ingewikkeld is. Als je gewend bent om de verpakking ergens af te trekken en daarna klaar te zijn ( dat karton en plastic ruim ik straks wel op ), dan is open-source software vaak een koude douche. Software schrijven voor een plastic kastje uit je eigen fabriek is eenvoudiger dan iets maken dat moet werken op elke computer die tussen 1980 en 2017 gemaakt is.
Toch zou de installatie vanaf een USB-stick vlekkeloos verlopen zijn als Acer een betere wifi-adapter had gebruikt. Ik moest even Googelen hoe ik het probleem moest omzeilen dat de fabrikant geen informatie over de werking van het apparaat wilde publiceren. ( De Linux-programmeurs hebben dat opgelost door een soort schaar te programmeren die een stukje software uit een Windows machine knipt ) Ze hadden een juridische truuk nodig vanwege de non-disclosure overeenkomst tussen Microsoft en de fabrikant van de wifi adapter.
Het klinkt ingewikkeld, maar als je het script op de help-pagina volgt, hoef je nauwelijks na te denken.

Toen Debian ( Linux ) er eenmaal op stond, kon ik dus de Kodi mediacenter software installeren.
Daarmee verander je elke oude computer in een mediacenter. Mediacenters kun je kopen, maar dan betaal je 80 euro voor iets dat eigenlijk maar 10 euro waard is ( zo’n plastic kastje van Philips e.a. )
Met een media-center kun je ook ( gedownloade ) films bekijken. Op het scherm van je tv of in mijn geval ( ik heb geen tv ) op je laptop.

Een internet-radio heeft een soort elektronische programmagids nodig. Anders moet je van elk station de URL intypen. Een fabrieksapparaat zoekt automatisch contact met zijn eigen programmagids die ergens op internet staat. Maar die is alleen toegankelijk voor apparaten van het eigen merk. Met een beetje moeite zou je de communicatie kunnen afluisteren en het protocol kraken, maar er zijn gelukkig openbare gidsen beschikbaar die door de open-source gemeenschap worden onderhouden. Kodi heeft standaard geen radio. Radio is een add-on die je er op kan installeren, wat ik gedaan heb. Die add-on gebruikt een openbare gids, maar ook daar zit zelfs radio-IJsland op.

Maar ja, die afstandbediening. Die van de Philips streamer gaat niet werken met mijn oude laptop. Want er zit geen infrarood sensor op.
Maar je kan Kodi ook bedienen met een app op je smartphone.
Met een ouderwetse afstandbediening moet je in dezelfde kamer zitten als je apparaat, maar met een telefoon ( die via wifi werkt ) is dat totaal niet nodig. Je zou er je minder technisch onderlegde huisgenoten mee kunnen foppen, maar ik hou niet zo van dat soort grappen en ik heb trouwens geen huisgenoot. Geen idee of het een verband houdt met het ander.

Digitale radio via de ether bestaat ook.
Dat heet DAB.
Ik heb een DAB tuner.
Kapot.
Ik had hem een tijd niet gebruikt en in die tijd is de ingebouwde oplaadbare batterij voor het klokje leeggelopen. Letterlijk. Het elektroliet is er uit gekomen.
De instellingen die de DAB-tuner nodig heeft worden opgeslagen in hetzelfde IC als waar de klok in zit. Vandaar dat de FM radio nog wel werkte, maar DAB niet. Ik begreep wat er aan de hand was toen ik de tijd niet kon instellen, terwijl de FM en AM radio gewoon werkten.
In plaats van het dure apparaat weg te gooien ga ik er voor 3,99 een nieuw batterijtje in solderen.

dat groene tonnetje in het midden is de backup-batterij. links-boven zit de FM-tuner, daaronder de DAB-tuner. De rest is audio, voeding en display-elektronica.

Als iets niet werkt, is er altijd wel een forum waar je mensen vindt bij wie het ook niet werkt. Maar meestal snappen ze niet waarom.

Posted in Wordpress | 6 Comments