Een kladblok met toverkracht

Aanvullingen sinds 1-e publicatie

 

Sinds een week deel ik mijn lakens met een nieuwe laptop.
Ik haat Windows, dus dat zit er niet op.
Ik heb een chromebook gekocht.
Ik ben namelijk wel oud, maar niet van gisteren.
De halve wereld denkt dat tabletcomputers de toekomst zijn.
Dat klopt m.i. niet of in ieder geval zijn ze niet de nabije toekomst.
Het wachten is nog op computers die gebaren, gezichtsuitdrukkingen, spraak en geschreven tekst begrijpen, en tot die tijd moeten we het doen met het ouderwetse toetsenbord, als we onze computer iets willen vertellen. Een tablet heeft geen toetsenbord, dus gebruik je het aanraakscherm om hem dingen duidelijk te maken. Ik vind dat niet handig. Dan heb je een superhelder, scherp en contrastrijk scherm en dan dek je het voor de helft af met je ( vette ) handen. Of je koopt er een los toetsenbord bij voor een woekerprijs.
Een andere reden waarom de tijd nog niet rijp is voor tablets is de batterij. De batterij is net als bij elektrische auto’s nog steeds een probleem. Duur, snel leeg, na 2 jaar versleten en niet of moeilijk te vervangen.
Om die 2 redenen heb ik gekozen voor nog een keer een laptop. De tijd heeft niet stilgestaan sinds de aanschaf van de vorige, die het inmiddels niet meer zo goed doet. Eerst was de batterij versleten, toen kauwde de kat de voedingskabel doormidden en tenslotte ging er een geheugenmodule kapot.
De nieuwe laptop is in alle opzichten beter dan de vorige.

Een chromebook is een laptop die speciaal gemaakt is voor ChromeOS, het cloud-geörienteerde operating system van Google.
Windows is al heel oud en bedacht in de tijd dat computers grote kasten waren die op een bureau staan. Er was in die tijd nog geen internet. Alles werd uitgeprint en in de kast bewaard, naast de floppies met backups van de boekhouding. Die tijd ligt lang achter ons, we hebben nu internet en mobiele telefoons en zo, maar Windows blijft daar een beetje achteraan hobbelen. Microsoft zag de PC-revolutie aankomen en dat heeft ze groot gemaakt, maar tegenwoordig zijn het andere reuzen die de computerwereld beheersen. Een van die reuzen is Google, en dat heeft een alternatief bedacht voor Windows. In plaats van een “window manager” draait er op een Chromebook alleen een browser.
Andere programma’s draaien in de browser, het zijn allemaal extenties van Chrome. Bureaublad is anders dan bij Windows leeg. Google heeft goed gekeken naar wat er al was. Sommige dingen zijn geleend van Windows, andere doen weer aan Apple denken, bijvoorbeeld het feit dat Google aan de makers van Chromebooks voorschrijft hoe hun apparaat er uit moet zien. Ze hebben allemaal hetzelfde toetsenbord, waar je tevergeefs zoekt naar de functietoetsen. Functietoetsen zijn een erfenis uit de begintijd van personal computers en tegenwoordig gebruikt bijna niemand ze nog. Op de plaats van de functietoetsen heeft een Chromebook nu de back en forward toetsen voor de browser, een fullscreen toets, toetsen voor geluid en helderheid, etc.
Chromebooks zijn een nagel aan de doodskist van Microsoft. Om te beginnen zijn bijna alle applicaties gratis te downloaden uit de “Web Store” van Google, net zoals dat bij een telefoon met Android ( ook van Google ) werkt. Vaak zijn het zelfs dezelfde apps. Gmail is natuurlijk een app en verder is er een hele office suite. Een Chromebook heeft geen DVD-speler en ook geen harddisk. Er zit alleen een klein en goedkoop flash opslagmedium in. Eigenlijk is dat een SD-kaart, maar dan niet verwisselbaar. Dus niet eens een (duurdere) SSD-drive.
Chromebooks zijn daardoor gewoonlijk goedkoper dan laptops waar je windows op draait.
( Ik betaalde 329 euro, voor 399 euro kan ik vandaag een Windows laptop kopen die wel sneller is, maar een minder mooi beeldscherm heeft en eigenlijk gewoon afhankelijk is van het stopcontact )
Die interne opslag is alleen bedoeld voor je apps, het is de bedoeling dat je je gegevens opslaat in de cloud. Als je een Google account hebt, heb je gratis 15 Gb opslagruimte in de cloud. Bij aankoop van een Chromebook wordt die gratis voor een periode van 2 jaar vergroot met 100 Gb ( daarna $1,99 per maand ). Je kan dus overal ter wereld op je eigen chromebook of op een willekeurig apparaat met internettoegang bij je documenten. Om je een idee te geven hoeveel dat is : een foto uit je camera neemt ongeveer 5 Mb in beslag. Dus 200 foto’s is 1Gb, en 20.000 foto’s zouden die 100Gb helemaal vullen. ( Gealarmeerd door het succes van Chromebooks heeft Microsoft nu ook de Office-Suite online, met opslag in de cloud )
Een virusscanner heb je niet nodig bij een Chromebook. De BIOS software controleert bij het opstarten of de handtekening van Chrome-OS nog klopt. Als er een virusbesmetting is, wordt het OS opnieuw geïnstalleerd.
Nu heb ik thuis een NAS, een network attached storage, waar 1.000 Gb op past. Die wil ik natuurlijk graag blijven gebruiken. En dat blijkt te kunnen, in tegenstelling tot wat daar links en rechts over beweerd wordt. Je moet even een app installeren die Windows-shares toevoegt aan de filemanager. Dan zet je Windows filesharing aan op je NAS, en je bent in business. Niet zo fraai als met Linux ( nfs ), maar hij laat de folders en files zien, en ze openen nog ook. Met één kleine mits : de naam moet eindigen met een extentie. Bij linux hoeft dat niet, dus hij kan nu mijn kladjes niet openen. ( dat is afhankelijk van de app ) Verder is het zo dat Chrome-OS alle externe media opent in read-only mode. In Chrome-OS kun je alleen schrijven naar Google-drive, je opslagruimte in de cloud.

Betekent dat nu dat je helemaal niks kan doen zonder internetverbinding ?
Nee. Chrome-OS bewaart een reservekopie van bestanden die je maakt met Google apps op je ingebouwde opslaggeheugen. Zodra je weer online komt, worden interne opslag en cloud gesynchroniseerd. Je kan de “Downloads” folder gebruiken voor dingen die je alleen lokaal wil hebben.

Ik heb vaak recensies gelezen van chromebooks en die waren soms niet zo positief. Nu ik er zelf een heb, kan ik die recensies op waarde schatten : klinkklare bullshit.
Een laptop koop je niet als je video’s moet bewerken. De zware computer die je daarvoor nodig hebt, staat thuis of in een kantoor. Een laptop koop je om onderweg, in de trein of in je hotelkamer of in bed iets nuttigs te kunnen doen. Hij moet vooral niet te groot en te zwaar zijn.
1405678503
Mijn laptop is de acer-13 chromebook. Hij is plat, niet te groot en niet te klein ( ongeveer het formaat van een opgevouwen krant ) en hij weegt slechts 1500 gram. Niet helemaal toevallig vind je bij de MediaMarkt bijna geen Chromebooks en dan nog alleen onder een dikke laag stof. Er valt niet veel aan te verdienen.
Ondanks de lage prijs valt er weinig op het apparaat aan te merken. Het toetsenbord is van hoge kwaliteit, de luidsprekertjes ook. Het scherm heeft een HD resolutie. ( 1920 x 1080 ). Het is een LCD scherm met achtergrondverlichting. Er zijn betere schermen, want je moet er recht voor zitten en het contrast is maar gemiddeld, maar hee, dan ga je er toch recht voor zitten ? Als meer mensen in de ruimte het scherm moeten kunnen zien, dan zit er aan de achterkant een HDMI aansluiting voor een grote monitor of een projector o.i.d.
Wie graag naar films kijkt is waarschijnlijk beter af met een duurdere laptop, evenals de fanatieke gamer….
Had ik al gemeld dat je er 11 uur achter elkaar op kan werken voordat je de batterij weer moet opladen ?
Hij heeft 4Gb geheugen en 32Gb opslag. (en 2 USB 3.0 poorten en een SD-kaart gleuf . Die 4Gb is essentieel voor de snelheid; bij 2Gb schijnt de computer af en toe te haperen.

Het voordeel van de kast van een kleine laptop t.o.v. een tablet is dat er ruimte is voor de batterij. De elektronica is tegenwoordig zo klein, dat meer dan de helft van de systeemkast gevuld kan worden met batterij.
Bij apparaten op batterijen moet je bedenken dat de levensduur eindig ( om niet te zeggen kort ) is. We leven in een weggooitijd. Vroeger betaalde je 10.000 guldens voor je IBM-PC en die doet het nu nog, al kun je die floppies nergens meer krijgen. Tegenwoordig koop je om de paar jaar een nieuwe. Maar een ziektekostenverzekering kost zeker 4 keer zoveel en die gaat maar 1 jaar mee.

Nadelen van de Acer 13: ( * = nadeel alle chromebooks )

  • Geen licht onder het toetsenbord. Je nachtlampje moet dus aan blijven.
  • * Letters met accenten voer je op de Windows manier in. Ubuntu Linux doet dat veel beter, met de compose methode. Er is een extension voor de compose-methode
  • Geen Intel processor maar een NVidea Tegra. Daardoor is het uitgesloten om Windows of Windows-programma’s te draaien. De meeste Chromebooks hebben wel een Intel chip. ARM processors als deze zijn trager dan Intel processors, maar ze hebben een gunstiger stroomverbruik / prestatie verhouding en daarom zitten ze ook in tablets.
  • * Je oude printer aansluiten is niet zo makkelijk. Google heeft bedacht dat je overal moet kunnen printen, maar in ruil daarvoor is het wel duurder. Je printer moet toegang hebben tot de cloud, dus er moet intelligentie in zitten. Nieuwe printers kunnen dat vaak, maar oudere printers moeten d.m.v. een oude PC of een speciaal kastje verbonden worden met internet, voordat je kan printen. Aaarch ! Ik heb een laserprinter uit 1990 🙁
  • Een SSD zit er niet in en kan er ook niet in, helaas. Er kan ook niet meer geheugen bij.
  • WiFi is essentieel. Er is geen aansluiting voor een kabel.
  • * Bluetooth filetransfers naar de mobiele telefoon werken niet. Je telefoon als modem gebruiken kan ook niet.

Voordelen :

  • Geen ventilator ! Door het lage stroomverbruik van die NVidia chip heb je die niet nodig. Het apparaat blijft koel.
  • Heel de dag werken op één batterijlading.
  • * Supersnel starten en afsluiten, ideaal voor onderweg.
  • * Klik per ongeluk op de mail-bijlage “heelengvirus.exe” en er gebeurt niets.
  • Die grote touchpad is werelds ! Het is een multi-touch pad, d.w.z. hij snapt wat 2 vingers betekenen : scrollen.
  • * Je mag er Linux op zetten. Google biedt er zelfs hulp bij. Met Linux als 2-e OS kun je dingen die Chrome-OS niet kan, zoals externe media beschrijven.
  • Je kan hem gewoon openschroeven en dus ook (laten) repareren. Een tablet is meestal geplakt. Recyclen van het apparaat lijkt goed te doen. De ingebouwde batterij kost ongeveer 80 euro bij een webwinkel.

Om eens te proberen hoe het allemaal werkt, maakte ik dit document aan op mijn bureaucomputer en daarna heb ik het verder bewerkt op de laptop. Ik gebruikte hiervoor Google Docs. Ik had hetzelfde kunnen doen met Evernote, maar Docs is een betere tekstverwerker, terwijl Evernote meer geschikt is om informatie uit verschillende bronnen aan elkaar te linken. Nu het document klaar is, ga ik het publiceren op mijn WordPress blog. Niet met knippen en plakken, maar in één keer vanuit het document. Daarvoor heb ik net de app Docs to WordPress geïnstalleerd. (*)
(*) Helaas werkt het nog niet; bij andere mensen werken dingen meteen en ik moet altijd een probleem oplossen.Het lijkt aan mijn blog te liggen.

Ik heb ook de procedure gevolgd om Ubuntu Linux op de Acer 13 te installeren. Het is gelukt, maar het is niet voor de beginner. Het kostte me zeker 3 uur. Het zijn 2 uitersten. Chrome-OS is het meest gebruikersvriendelijke en veilige OS dat ik ken, terwijl je voor het installeren van Linux op een Chromebook een terminalvenster moet starten en zeer lange commando’s foutloos moet intypen. Eén letter verkeerd en je kan je hele apparaat terugzetten naar fabrieksinstellingen.

Conclusie :
Een apparaat waar maar heel weinig op aan te merken is. Hij is bijna zo mobiel als een tablet, maar je kan er veel beter op werken.
13,3 Inch is precies de goede maat, want zo past er een volwassen toetsenbord in en kun je het scherm goed lezen, terwijl hij goed in je tas past en niet te zwaar is.

Read Offline:
This entry was posted in MyBlog, Wordpress. Bookmark the permalink.

6 Responses to Een kladblok met toverkracht

  1. Anonymous says:

    Wat een vracht aan informatie. Wist het allemaal niet. En met interesse gelezen nu ik voor de keuze sta om een nieuwe laptop te kopen: een Apple.

  2. beheerder says:

    Apples hebben een nogal heftig prijskaartje dat niet volledig gerechtvaardigd wordt door de hardware die je krijgt. Van de duurdere Mac’s kun je nog zeggen dat er geen alternatief is, maar de goedkoopste MacBook air heeft m.i. weinig in te brengen tegen een even duur Windows alternatief. En Chromebooks zijn nog goedkoper.
    Er bestaat maar één dure Chromebook en daarvan vragen de critici zich af wat de toegevoegde waarde van zo’n snelle processor is, want er is gewoon geen software voor.
    Een mooi scherm is natuurlijk nooit weg.

  3. j de kat says:

    Heel verhelderend voor iemand die uit de tijd stamt waarin je met Word Perfect alles kon doen. Ik ben nog bepaald niet toe aan de “cloud” en goegel vertrouw ik voor geen cent. Hoeft ook niet. Mijn twee pc’s voorzien, geheel bedraad, in al mijn behoeften: beeldvormen, lawaai maken en internetten. Dat hoef ik niet overal met me mee te dragen. Maar in het openbaar vervoer begin ik me wel een zonderling te voelen, met niets omhanden, op schoot, of in mijn oren, en een raam naast me om naar buiten te kijken. Wie doet dat nog?

  4. beheerder says:

    Ik ga vaak een paar dagen naar Zeeland. Dat is 2 1/2 uur in de trein en daarna een paar dagen geen computer.
    Maar ik merk dat ik hem thuis ook vaker gebruik. Die grote computer heeft nogal wat tijd nodig om te starten en daarna blijft hij aan staan. Zo’n chromebook klap je in je slaapkamer open om even je mail te checken, en dan doe je hem weer dicht om je op de echte wereld te richten.

    Google moet je niet teveel vertrouwen, maar er zijn encrypie-apps.

  5. knutselsmurf says:

    Weer wat verder in mijn ervaring :

    AquaMail doet wat het belooft, maar heeft problemen met bijlagen. In dat geval stuur ik het door naar Gmail, die dat probleem niet heeft.
    Er zijn ideale tekstverwerkers te vinden voor elke taak. Ik heb er verschillende geprobeerd. Ze hebben allemaal hun plussen en minnen. Afhankelijk van de taak gerbruik ik nu :
    Sticky Notes ( de “gele briefjes” )
    Journey ( dagboek )
    Caret ( normale teksten )
    Zed ( computerprogramma’s )

    Dingen die je opslaat in de “Downloads” folder worden niet naar de cloud gekopieerd, maar let op dat de lokale opslag niet vol raakt, want dan worden bestanden automatisch gewist. Journey slaat als enige alles in de cloud op, maar er zit een password op je dagboek.

  6. wow, wat veel informatie die amper te bevatten is voor mij, maar wel enig idee geeft dat er heel veel meer mogelijk is dan stukkies schrijven op een MacBook Pro – die me aanvankelijk een en al problemen gaf en waarvan binnen een maand de eerste letters van de toetsen versleten waren. maar of ik aan een chromebook durf te beginnen?
    en je hebt er na dit verhaal toch wel eentje gekregen?

Leave a Reply

Your email address will not be published.