Wij hebben u niet ziek gemaakt.

Vandaag kreeg ik via de mail het verzoek om mijn revalidatiearts te beoordelen.
Als patient dan. Als patient kun je alleen maar beoordelen hoe het contact met de arts verloopt, van zijn vakkennis weet je niks.
Ik vulde 15 keer de maximale score in.
En toen bedacht ik dat ik dat met de meeste artsen die ik ken zou doen.

En toen herinnerde ik me een voorval van eerder die dag.
Ik was naar het Slotervaart ziekenhuis gefietst, dat is voor mij een behoorlijke afstand.
Ik moest alleen mijn “actigraaf” afgeven, een polsbandje dat meet hoe goed of slecht je slaapt.
Meteen weer terug fietsen zag ik niet zo zitten, dus ik zocht een bankje om even uit te rusten.
Ik zag er een, vlak voor de deur van de polikliniek.
Auto’s en taxi’s reden af en aan.
Er was een keerlus voor de deur, de bedoeling was dat je de slecht ter been zijnde patient voor de deur zou afzetten en dan je auto verderop zou parkeren.
Sommige mensen willen dat niet snappen. Een man parkeerde zijn auto pal voor het ziekenhuis en vertrok pas toen er achter hem een opstopping ontstond.
Ik zag hem een half uur later, toen ik weg fietste, op een andere plek nog steeds wachten.
Er kwam ook een grote “rolstoeltaxi”, bestuurd door een vrouw. Ze stapte uit en liep naar binnen, na even overlegd te hebben met een mannelijke collega.
Na een tijdje kwam ze terug, daarna wachtte ze nog een poos.
De man liet intussen de rolstoellift zakken, maar er was geen passagier te zien.
Eindelijk kwamen er twee.
Een zeer dikke man met krukken en een oude vrouw op een mini-scootmobiel. Beide met een sigaret in hun mond.
Er ontstond een discussie tussen de 2 patienten en de man van de bus.
“Wij willen veel voor u doen mevrouw, maar we kunnen niet wachten.”
Ze keek boos, gooide haar sigaret op de grond en stapte van haar scoot af, waarna ze zich in de bus hees.
De chauffeur rolde het ding naar de tillift en hees hem naar binnen.
Zijn vrouwelijke collega startte alvast de bus.

Ik hoor van mijn fysiotherapeute vaak : “Jij hebt geen aansporing nodig, je wil alleen maar harder. Veel patienten zijn nauwelijks in beweging te krijgen. Trekken aan een dood paard lijkt het soms”
Van een van de buren krijg ik vaak de vraag/opmerking : ” ik zou daar mee naar een dokter gaan ! ” en “is er echt niets meer aan te doen ? “.

Ik vraag me af hoe zulke mensen hun dokter beoordelen en wat de waarde is van zulke beoordelingen.
Mensen worden ziek en verwachten van een dokter dat hij ze even repareert. Want daar betalen ze toch voor ?

Read Offline:
This entry was posted in gezondheid. Bookmark the permalink.

4 Responses to Wij hebben u niet ziek gemaakt.

  1. Johan says:

    Je mag het niet hardop zeggen, maar sommige mensen lijken moedwillig hun eigen leven te verknallen, zoals die twee rokers.

  2. knutselsmurf says:

    Een soort passief verzet is het, maar ik heb geen idee waartegen. Ik ben ook ziek, maar ik kan er moeilijk iemand anders de schuld van geven. Mijn artsen hebben steeds gevraagd of ik de behandeling wilde. Het is zo demotiverend voor de mensen die hun best doen om je te helpen en het is zonde van het geld.

  3. j de kat says:

    “Mensen worden ziek en verwachten van een dokter dat hij ze even repareert. Want daar betalen ze toch voor ?”

    Dat is sterk aangewakkerd door het afschaffen van het ziekenfonds en de zogenaamde privatisering van de ziektekostenverzekering. De invoering van het eigen risico, ongeacht je inkomen, heeft daar een schepje bovenop gedaan. De asociale inkomensverschillen zijn nu overgenomen door de ziektekostenberekening. En wie geen of weinig geld heeft en toch naar de dokter of, erger. het ziekenhuis moet, verwacht dan net zoveel profijt daar van zijn (0f haar) geld als van de dure reparatie aan zijn voertuig door een fietsenmaker of een garagist. Zaken zijn zaken, ook als het om ons lijf en leven gaat.

    Vind ik dat een goede zaak? Nee.

  4. appelvrouw says:

    Mooie observaties.

    Ik zeg wel eens dat we het te goed gehad hebben, we konden alles krijgen, alles werd vergoed, en we kregen geen rekening te zien. Het leek of we voor niets gerepareerd werden.
    Maar het is niet makkelijk iemand te betichten van gemakzucht/ niet in beweging willen komen. We weten niet wat er aan vooraf gegaan is.

Leave a Reply

Your email address will not be published.