Knutselsmurf gaat in beroep.

U heeft verloren, maar u krijgt wel de prijs.
Dat kan natuurlijk alleen in de denkwereld van een ambtenaar.
Wat is er aan de hand :
Ik heb het gewaagd een bijstandsuitkering aan te vragen, terwijl ik zwem in het geld. 😉
Ik heb MS ( een progressieve aandoening van het zenuwstelsel ) en in het kader van mijn revalidatie heb ik behalve (fysio)therapeuten en artsen ook een maatschappelijk werkster en een psycholoog.
Want ik moet leren om te gaan met de beperkingen die mijn ziekte mij oplegt.
Het zou jammer zijn als ik na maanden revalideren alsnog in de goot beland.

De maatschappelijk werkster raadde me aan een bijstandsuitkering aan te vragen, hoewel ik zelf meende dat ik daar nog niet voor in aanmerking kwam.
Ik leef sinds januari 2011 van mijn eigen geld, nadat de WW afliep.
Ik heb een eigen huis, de gemeente moet mij nu een bijstandsuitkering als lening verstrekken, met mijn huis als onderpand.
In maart 2013 overleed mijn stiefmoeder en van de erfenis die ik daarop kreeg, zou ik nog 2 jaar kunnen leven.
Het enige probleem was, dat het afhandelen van een erfenis een jaar duurt en mijn spaargeld op zou zijn voordat het zover was.
Maar gelukkig kon ik wat lenen van mijn ex-vriendin.
Die had haar spaargeld al jaren daarvoor bij mij geparkeerd.
Als ze weer eens een dierenartsrekening moest betalen, belde ze mij, en ik maakte het geld dezelfde dag over.

Toen ik dus een paar maanden eerder dan mijn bedoeling was een uitkering ging aanvragen, had ik nog geld op mijn rekening staan, dat niet van mij was.
Op het aanvraagformulier voor de uitkering vulde ik dus onder het kopje “schulden” in wat ik nog moest terugbetalen.
En omdat ik het toch had uitgerekend, heb ik die terugbetaling ook maar meteen gedaan.

De uitkeringsaanvraag werd afgewezen. Ik zou mijn spaargeld te snel hebben uitgegeven. Uit de afwijzingsbrief bleek dat de beoordeler nogal creatief was omgesprongen met de opgave die ik gedaan had.
Ik maakte bezwaar en kreeg een uitnodiging voor een hoorzitting.
Van tevoren heb ik veel moeite gedaan om er achter te komen hoe je een onderhandse lening goedgekeurd krijgt.
Wat bleek : de zelfde functionaris die de aanvraag had afgekeurd vormde in zijn eentje ook de bezwaarcommissie.
En als je een vraag stelde aan de gemeente om duidelijkheid te krijgen over bepaalde regels, stuurden ze je vraag door aan diezelfde functionaris.
En die liet doorschemeren dat het alleen van zijn oordeel zou afhangen of hij de lening wel of niet ging goedkeuren.

Ik nam het zekere voor het onzekere.
Ik kon, door alle bankafschriften sinds 2012 op te vragen bij de bank, aantonen dat het geld op mijn rekening echt afkomstig was van mijn ex-vriendin.
Dus toog ik vol vertrouwen naar de “hoorzitting”, er van uitgaand dat ik binnen 10 minuten weer buiten zou staan.
Helaas. Het werd een uur en het leidde tot niets.
De functionaris had zich de uitkomst van het beroep kennelijk anders voorgesteld.
Hij had geen zin om 58 pagina’s bankafschriften door te worstelen.
En hij wilde van alles weten over mijn ex-vriendin, maar daar wilde ik niet veel over vertellen.
‘Zij vraagt hier geen uitkering aan. U krijgt van mij alleen wat u mag vragen.’ zei ik.
Hij keek nog eens zuchtend naar de stapel papier en vroeg me om er een samenvatting van te maken.
En hij gaf me nog 2 weken de tijd om nadere informatie te verstrekken.

Mooi.
Het voordeel van mail is, dat je er een kopietje van kan maken.
Dat is handig bij een beroep bij de rechter.
Ambtenaren hebben namelijk hun eigen waarheid, en ze maken graag zelf het verslag van een hoorzitting.
En zo ging het ook deze keer.

cheatingEr volgde een lange mailwisseling ( waarom dit en waarom dat, hij wilde zelfs informatie over OBA. Het was niet moeilijk de vragen te beantwoorden, want ik heb nooit een dubbeltje gefraudeerd ) die uiteindelijk uitmondde in een “voorstel”.
Dat voorstel hield in dat ik van de 5800 euro spaargeld die ik volgens de participatiewet mag houden, ongeveer de helft zou kwijtraken.
Op zich werd mijn lening geaccepteerd, maar het bedrag klopte niet en ik kreeg ook na herhaald aandringen geen specificatie.

Ik weigerde op het “voorstel” in te gaan en daarop kreeg ik een officiële brief van de gemeente Amsterdam met de motivatie van de afwijzing van mijn bezwaar.
Mijn bezwaar was afgewezen, maar mijn “vermogen” was toch naar beneden bijgesteld i.v.m. de lening.
De “weegdatum” was in mijn nadeel een maand opgeschoven t.o.v. het eerdere “voorstel”.
Dat was kennelijk de straf voor het weigeren van het “voorstel”.
Er zat ook een “verslag” van de hoorzitting bij en daar staan dingen in die ik niet gezegd heb, maar aan de hand van de mailwisseling eenvoudig kan weerleggen.
Nu moet ik dus in beroep bij de bestuursrechter, maar ik denk dat ik daar m.b.v. alle mails die ik bewaard heb wel een goede kans maak.
Wel 3 maanden wachten op uitspraak en griffierechten betalen, helaas.
Ik heb intussen opnieuw een aanvraag voor bijstand ingediend. Weigeren kunnen ze hem niet, alleen krijg ik een strafkorting, zo heb ik begrepen. Het kan nog jaren duren voor ik uiteindelijk mijn schamele 3.000 euro terug krijg.

Ik heb intussen wel een paar tips voor mensen die in dezelfde situatie zitten :
– Regel alles schriftelijk. Je woorden worden verdraaid in een verslag.
РPareer open vragen met de wedervraag : wat wilt u exact weten ? Je priv̩leven gaat ze niks aan.
– Wees exact en to the point. Neem een bewijs mee voor alles wat je beweert.
– Neem als het mogelijk is iemand mee naar een hoorzitting en laat je niet leiden door je emoties.
– If you want something done right, do it yourself. Reken niet teveel op goedbedoelde (gratis) hulp.

Read Offline:
This entry was posted in MyBlog and tagged , , . Bookmark the permalink.

13 Responses to Knutselsmurf gaat in beroep.

  1. Johan says:

    Pf, wat een gedoe om een bijstandsuittkering van nog geen 1.000 euro/maand te krijgen. Alsof dat zo’n vetpot is!

  2. beheerder says:

    Ik klaag niet over de hoogte van het bedrag, hoewel meer dan de helft op gaat aan het dak boven mijn hoofd. Wat mij vooral stoort is dat zo’n ambtenaar probeert zijn machtspositie uit te buiten om je zomaar 3 maanden leefgeld af te pakken. Optellen en aftrekken is niet zo moeilijk dat er een excuus bestaat om na 2 maanden heen en weer mailen nog steeds te volharden in dezelfde fout. Ik kan geen brood kopen van geld dat niet bestaat.

  3. Dit is je reinste Kafka. Wat zijn sommige van die ambtenaartjes toch enge mensen. Kun je als je straks je zin krijgt ook nog smartengeld vragen? Tenminste een vergoeding voor onnodig te maken onkosten.

  4. beheerder says:

    Ja, ik denk dat Franz Kafka’s boeken zijn gebaseerd op de grootvader van deze ambtenaar. Ik ben nu voor de derde keer alles op papier aan het zetten, al die mailtjes achter elkaar geplakt, nog even de bankafschriften van een handvol bankrekeningen in elektronische vorm verzamelen, dan het online formulier van de rechtbank invullen en weer wachten op een uitnodiging voor de volgende hoorzitting. Tussen de bezoeken aan de polykliniek door.

    Nee, je mag je handen dichtknijpen als je het griffiegeld terug krijgt.

  5. j de kat says:

    Wat deze ambtenaar heeft te doen, past in een computerprogramma. Maar dat bestaat kennelijk nog niet. Dat hoeft geen reden zijn om deze ambtenaar weg te bezuinigen. Hij kost de overheid vele malen meer dan hij bespaart.
    Ik wens je sterkte en hoop dat de rechter wel de tijd neemt om de zaak recht te zetten.

  6. j de kat says:

    P.S. Ik bedoelde: NIET weg te bezuinigen.

  7. beheerder says:

    Gezien zijn taalgebruik en onlogische zinsconstructies, lijkt hij mij iemand die niet zelf mag beslissen.
    Hij zegt ook andere dingen dan hij schrijft.
    Ik vermoed dat er een hoogopgeleide eikel boven hem staat die dit over mensen als ik uitstort.
    Er lijkt over nagedacht. Als je iemands vermogen gewoon 20.000 euro te hoog schat, kan hij op een gegeven moment zijn eten niet meer betalen en dat trekt erg de aandacht.
    Ze weten dat ze tot 5800 euro kunnen gaan.
    Mensen die ik er over sprak zeiden : ik zou het er bij hebben laten zitten om van het gezeur af te zijn.

  8. Laurent says:

    Vreselijk zeg wat een nachtmerrie… Ik hoop heel erg dat je dit gaat winnen!

  9. beheerder says:

    Ik hoop het ook. Zelfs rechters zijn soms gevoelig voor autoriteit of status, maar er is geen logische reden waarom ik dit zou verliezen.
    Ik kan hier tegen. Het is alleen zo dat ik nog maar een deel van de energie heb die ik vroeger had en dit is geen goede manier om die te besteden.

  10. In mijn archief heb ik nog een officiële excuusbrief van de Sociale Dienst in Ede. Ik had teveel uitkering gehad, ±200,-. Maar volgens hun ‘berekening’ moest ik 1500,- terug betalen. Daar wilde ik over praten natuurlijk. Telefonisch was mij beloofd dat de persoon die over de getallen ging erbij zou zitten. Dat bleek niet zo te zijn. En op mijn vraag hoe ze bij tot 1500,- kwamen kreeg ik als antwoord: “dat is uitgerekend!” mijn eigen sociaal werker had geen idee van cijfers. Maar ik kon het er wel mee doen. Thuis zat ik nog eens wanhopig de berekening door te kijken toen ik zelf ‘de fout’ vond. Toen ik de Sociale Dienst opbelde kreeg ik iemand anders aan de lijn, die e.e.a. nakeek en mij gelijk gaf.

  11. beheerder says:

    Zo ging het bij mij ook ongeveer. Ambtenaar A doet de intake, maar mag zelf niks toezeggen of beslissen. Dat doet ambtenaar B van de financiële afdeling. Die laat dat over aan ambtenaar C, die zich baseert op cijfers die hij krijgt van ambtenaar D.
    Ik heb meerdere malen gevraagd om de berekeningen van ambtenaar D, ik krijg ze niet.

  12. appelvrouw says:

    Het is of je tegen een muur botst. Ze lijken een machtspositie te hebben, waarschijnlijk zullen veel mensen het er bij laten, want het kost ook energie, en geld. Hier gaan ze waarschijnlijk ook vanuit.
    Zelf heb ik te maken gehad met de fraudecontroleur, Vroems en ik hadden de fout gemaakt door elkaars financieel partner te worden nadat we getrouwd waren.
    De belastingdienst geef alle gegevens door aan de sociale dienst. De uitkering had ik netjes op tijd opgezegd met de reden.
    En toen kwam een jaartje na Vroems dood die brief, ik moest aantonen dat ik niet gefraudeerd had. Van het hele jaar alle bankpapieren. Intussentijd had ik een bankrekening opgezegd.
    En toen was die man nog niet tevreden, er was geen bewijs van die opgeheven rekening.
    Bij de rabo kun je maar tot een jaar je gegevens downloaden. Daarna kun je ze bij de bank zelf opvragen. Ik schaamde me echt daar, alsof ik fraudeerde.
    Het vervelende was dus ook dat die ijskoude ambtenaar ook kon zien dat ik voor wel 10 jaar leefgeld had. Maar dat was wel geld wat ik van Vroems had gekregen na zijn dood. Na een half jaar kreeg ik bericht dat er geen bewijs van fraude was geconstateerd, met maar de helft van de bankafschriften er bij. Ik was te uitgeblust om die nog op te vragen.

    Als ik dan weer zo’n verhaal van jou lees weet ik precies waar je tegenaan loopt.
    Ik heb bewondering voor je doorzettingsvermogen.

  13. knutselsmurf says:

    Bij de nieuwe aanvraag gaat het weer mis. Eerst hoorde ik 5 weken niks, toen lag er opeens een brief in de bus waarin nog meer rekeningafschriften en een kopie van een nieuw paspoort gevraagd werden. De vraag was uiterst vaag, dus ik belde terug. Ze zou het antwoord opsturen, maar toen ik na een weekje Zeeland thuis kwam, was er geen brief, terwijl ze in de eerste brief dreigden de hele aanvraag niet in behandeling te nemen, als ik niet op tijd reageerde.
    Dat terugbellen binnen 24 uur lukt alweer niet.

Leave a Reply

Your email address will not be published.