Oeps

2 Dagen geleden heb ik nog geprobeerd te fietsten.
Dat gaat nog.
Min of meer.
Als je voor lief neemt dat je kan vallen en dan niet meer overeind kan komen.
Of dat je benen na een fietstochtje zo spastisch zijn dat je ze echt niet meer uit dat fietsframe gewrongen krijgt.
En je dus met fiets en al op de grond dondert.
En je je schoen moet oprapen, omdat die bleef steken.
En je, om je vernedering compleet te maken, het in je broek doet terwijl je al in de wc staat met je jas nog aan.

Ik heb ooit beschreven hoe ik tegenwoordig mijn computer in een kast heb staan, zodat ik staand kan werken.
Maar dat staan gaat nu niet meer zo goed.

Ik heb in een creatieve bui een krukje gemaakt dat mijn lichaam zittend op dezelfde hoogte brengt als staand.
Dat is natuurlijk reuze handig.
In het begin was ik bang dat hij kon omvallen, maar hij staat als een huis.

oepsSpeels als ik ben, en omdat stilzitten nooit mijn sterkste punt geweest is, moest ik natuurlijk proberen hoe ver ik achterover kon.
En weer overeind.
En weer achterover.
En ….
Oeps.
Ik voelde een stekende pijn waar vroeger mijn buikspieren zaten.

 

En net toen ik me afvroeg wat de lijkschouwer als doodsoorzaak zou invullen, kregen mijn handen grip op de poten van het krukje.
Ik heb het overleefd.

Read Offline:
This entry was posted in gezondheid, MyBlog. Bookmark the permalink.

12 Responses to Oeps

  1. beheerder says:

    Het doel van het fietstochtje was trouwens het ziekenhuis, waar de maatschappelijk werkster – met stijgende verbazing – mijn verhaal aanhoorde.
    Ik ben vlees noch vis.
    Wat een treurnis daar.
    Ik werd bijna geplet door een man op een scootmobiel die de zich sluitende liftdeuren te snel af probeerde te zijn.
    Hij won, maar hij ramde zijn driewieler tegen de wand van de lift. Geen wonder dat het er daar zo haveloos uitziet.

  2. Stefania says:

    Een rotziekte MS. Fijn dat je tenminste weet wat het is. Beter dan te leven met onzekerheid. Hopelijk gaat de ziekte snel in remissie. Sterkte.

  3. fred van der wal says:

    Ernstig. Volg je weblog. De prognose lijkt slecht.

  4. beheerder says:

    @Stefania :
    De ziekte is al gevorderd tot het progressieve stadium. Ik ga geleidelijk achteruit, maar niemand weet hoe snel.

  5. Johan says:

    Toch uitkijken. Als je eenmaal verkeerd valt, kunnen de gevolgen niet te overzien zijn. Wees zuinig op wat je nu nog kunt met je lichaam.

  6. Fenny says:

    Kijken hoe ver je achterover kunt…Daar moet ik dan wel weer om lachen, ik kan het me zo voorstellen!
    Maar kan me indenken dat het ook heel onzeker en angstig kan zijn. Sterkte Jan.

  7. beheerder says:

    @Johan :
    Thrillseeker. Altijd geweest.
    Volgende week naar de fysiotherapeut ( dat is Nederlands voor kinesist ). Ik krijg vast een standje, als ik het vertel.
    Het probleem was niet dat ik viel, maar dat ik als een overrijpe komkommer op mijn rug in een erg oncomfortabele positie bleef hangen.

    Ondanks de harde landing heb ik wel een positief resultaat overgehouden aan mijn fietstochtje. Het lukt me voor het eerst in weken om overdag wakker te blijven.
    Ik werd steeds wakker als de zon onder ging, heel frustrerend, als je tussen 13:00 en 14:00 een huisarts kan bezoeken.

    En ik ben aangekomen. 2 Weken geleden woog ik 55 kg. Nu 58.

  8. Ximaar says:

    Dan lijkt mij een driewielfiets of van die extra zijwielen wel iets. Nadeel is dat je zo’n ding vaak weer slechter in de schuur kan krijgen. Dwz bij mij gaat dat niet lukken en zou ie dus voor het huis blijven staan.

  9. beheerder says:

    @Ximaar :
    Die fiets voldoet uitstekend voor korte stukjes, zoals even naar het winkelcentrum. Maar het ziekenhuis op 8 km is een beetje een uitdaging. Een ANWB-man zou het in een half uur redden, ik ooit in een kwartier maar nu in 45 minuten. Stoppen bij een stoplicht gaat nog wel, afstappen is het probleem.
    Ik had natuurlijk gewoon de bus kunnen nemen. Dat levert zelfs iemand met MS geen tijdwinst op. Hij rijdt het in 20 minuten, maar het duurt ook weleens twee keer zo lang en je moet toch minstens een kwartier wachttijd incalculeren.
    Een fiets met “trapondersteuning” zou ook een optie zijn, dan worden mijn benen uberhaupt niet moe. Alleen vind ik die accu’s nogal duur en slecht, de reden dat ook de elektrische auto maar niet wil doorbreken.

  10. Johan says:

    Je spreekt al een aardig mondje Vlaams Knutsel :-)!

  11. Appelvrouw says:

    Mooie tekening en “hilarische” positie.
    “waar vroeger mijn buikspieren zaten” deed me wel even hikken van de lach.
    Ja natuurlijk probeer je altijd hoe ver je kunt gaan, je eigen slingers ophangen heet dat toch?
    Op een dag zul je er wel mee ophouden, maar tot die dag geven deze uitvindingen je nog enig plezier, vermoed ik (vanuit eigen perspectief gezien).

    Een fiets met trapondersteuning is voor een paar jaar een prima oplossing, de accu geeft pas later problemen. Je benen worden inderdaad niet moe. Ik merk het alleen aan mijn heupen trouwens, niet aan mijn benen. Je moet voor jezelf de afweging maken of je voor een paar jaar zoveel geld wilt uitgeven. 2e hands zijn ze ook wel te koop, maar dan weet je natuurlijk niets van de accu. Hier zie ik oudere modellen (want daar gaat het om bij 2e handse) te koop voor 300 euro. Een accu kost wel 400.
    Maar dan heb je wel een goedkope fiets, voor die (betrekkelijk) korte afstanden.
    Een nieuwe e-fiets heeft wel de handige loop-functie als je bijv. een fietsbrug over moet (moet ik hier vaak) dan hoef je maar een een knopje te drukken en de fiets rijdt naast je. Maar je moet wel zelf de trappen op en je fiets sturen. Het is waarschijnlijk voor jou al geen nodige functie. De nieuwere gaan wel veel lichter dan de oudere maar ik zou bij de onzekerheid voor de toekomst nooit meer een nieuwe kopen, zelfs in mijn eigen situatie niet.

  12. knutselsmurf says:

    Ik moest ook wel lachen toen ik het opschreef, maar ik leek de enige te zijn. Ik zou geen droog brood verdienen als komiek.

Leave a Reply

Your email address will not be published.