De laatste televisie die ik had, was een groot zwart-wit exemplaar, en hij stond in de studenteflat waar ik woonde. Geen idee hoe ik er aan kwam, achtergelaten door een andere bewoner of een keer gekregen of zo. Hij stond de hele dag afgestemd op MTV, en dat had wel iets artistieks toen.
Ik heb hem waarschijnlijk laten staan, toen ik een paar straten verderop ging wonen. Daarna heb ik er jaren geen gehad, tot mijn ex zich op een dag verveelde en zich een mooi exemplaar aanschafte van haar ruime salaris. Dat salaris is ze al lang kwijt en we wonen niet meer samen, maar die tv heeft ze nog steeds.
Wil jij die tv van mijn vader ?
??
De man die alles heeft, had inmiddels een grote huiskamerbioscoop, en nu stond die oude televisie opeens erg in de weg.
En jij hebt een busje, en je hebt geen tv, toch ?
Het kostte me moeite, dat ding is groot en erg zwaar, en er was niemand die mocht tillen van de dokter.
Behalve ik.
Alleen ben ik vrij tenger.
Maar het is gelukt, al moest ik hem beneden in de gang snel neerzetten.
Mijn huis binnen ging iets makkelijker, omdat dat geen trappen heeft.
Maar nu.
Geen kabel.
Ik had ooit een schotel, maar daar hadden buren problemen mee.
Een wandelingetje over de dichtstbijzijnde shopping-mall leerde me dat een DVD-speler van hetzelfde merk als de tv me 39 euro ging kosten.
Dat is het voordeel van trendvolger zijn. Ik herinner me een collega die voor een apparaat met vergelijkbare specificaties ooit een maandloon neertelde.
Gelukkig heb ik ooit voor 5 euro een film op DVD gekocht, om te proberen hoe dat er op mijn computer uitzag, dus ik kan hem uitproberen. Zeer fraai. Er gaat niets boven de kleuren van een beeldbuis.
brood
Ik heb de afgelopen weken de smaak van echt brood leren waarderen. Zelf gesneden “stevig brood” volgens AH.
Normaal eet je eigenlijk meer broodbeleg dan brood, dus proef je het brood bijna niet.
Heel vaak, als ik weer een voor de uitverkochte brood-stelling in de supermarkt stond, heb ik me voorgenomen om ook zo’n broodbakmachine aan te schaffen. Ik koop per jaar al gauw voor 300 euro brood. De goedkoopste broodbakmachine kost 49 euro. Hij maakt veel herrie, schrijft iemand die er een heeft. Een medewerker van een milieustraat schrijft dat het het meest weggegooide elektrische apparaat is.
Weet je wat ? Ik koop eerst een paar attributen om brood te bakken. Als het me bevalt, kan ik altijd nog een machine aanschaffen.
In de keuken van mijn nog net niet onbewoonbaar verklaarde woning staat al 20 jaar een fornuis, waarvan ik alleen de bovenkant gebruik.
Meegesleept van huis naar huis, een onding om schoon te maken, maar eenmaal schoongemaakt vind je het zonde om hem weg te gooien, en als hij vuil is, wil je niet dat de buren hem zo zien.
Hij brandt nog.
Er hangt zelfs een oventhermometer in.
Hee, je kan de bodem en de zijkanten losmaken. 2 Uur ben ik aan het boenen voor ik het aandurf mijn eten in dit ding klaar te maken.
Meel kopen. Elke supermarkt verkoopt tegenwoordig kant en klare broodmix voor in je broodbakmachine, toch ?
Deze niet.
Bij de ingang van de winkel staan de aanbiedingen.
De chocoladeletters zijn inmiddels uitverkocht.
Oliebollenmix, nu 50 cent.
!??
Ik heb weleens een oliebol gehad die naar brood smaakte.
De lettertjes op het pak zijn te klein om te lezen in de winkel, maar voor 50 cent koop je geen brood.
Ik koop 4 pakken. Ik heb in de HEMA al een stel houten lepels, een RVS beslagkom en een grote glazen schaal gekocht.
Geen bakblik.
Ik koop altijd wat ik mooi vind, en vaak is dat niet het meest praktische of het goedkoopste.
Ik hou niet van brood uit blikken, ik vind vloerbroden mooier.
Eerste poging.
Ik volg de aanwijzingen op de doos oliebollenmix. Het was een beter idee geweest om eerst eens iets te lezen over brood. Dit is geen deeg maar beslag. Ik vet de schaal in met olijfolie. Dat is ook geen goed idee, zo blijkt. Wat ben ik toch onhandig. Het brood moet op een warme plek rijzen.
Er is geen warme plek in mijn huis, want het is winter.
Ik zet 2 pannen op het vuur met een bodempje water er in, en de schaal daar bovenop. Dat werkt. Je ziet het deeg bijna omhoogkomen.
De oven gaat tot stand 8. Ik heb hem op 7 gezet, volgens de tabel aan de binnenkant van de deur is dat de juiste stand voor witbrood. Bruin brood bestond zeker nog niet toen deze oven gemaakt werd.
Na ongeveer 10 minuten gaat de lekkere broodgeur over in een wat scherper luchtje. Ik zet een raam open, zet de oven voor de zekerheid een halve stand lager, en hoop er het beste van. Ruim een half uur later wordt mijn bange vermoeden bevestigd. De thermometer geeft 250 graden aan. ( deze oven heeft geen ruitje )
Ik heb een nieuw soort asfalt uitgevonden, en ik heb zeker een half uur nodig om de glazen schaal schoon te maken.
Tweede poging.
Ik heb inmiddels geleerd dat ik 350 ml water had moeten gebruiken. Nu lijkt het meer op deeg. Volgende keer maar niet meer proberen het te kneden, want het plakt erger dan kauwgom. Er gaat een hoop deeg verloren en ik heb een enorme afwas. De schaal is nu ingevet met boter, en ik weet inmiddels dat stand 4 1/2 bij deze oven 220 graden is.
3 Kwartier in de oven. Je neus blijkt een goede indicator bij het broodbakken. Het blijft nu inderdaad naar brood ruiken. Mooi.
OK, dat ziet er goed uit, het is een wat plat broodje geworden, maar het lijkt wel op iets uit een bakkerij. Ik kan het nu zonder moeite uit de schaal pakken.
Ik laat het in de oven op het rekje afkoelen.
De volgende morgen blijkt hij prima eetbaar.
Het is vrij veel korst in verhouding tot het volume van het brood, maar het smaakt heerlijk. Iets tussen stokbrood en oliebol.
Het lijkt er op dat er vrij veel suiker in het deeg zit. Er zit ook maismeel door, waardoor het brood van binnen wat gelig oogt.
Binnenkort waag ik de derde poging.
Bij de derde poging ga ik het deeg niet meer uit de beslagkom halen. Wat een broodbakmachine kan, kan ik ook : ik zet de beslagkom in de oven.
Dat zal een brood met een wat vreemde vorm opleveren, en misschien problemen met het lossen, maar dat zie ik dan wel weer.
De truuk zou zijn, om het deeg goed te mengen/kneden zonder dat de laag boter van de binnenkant van de kom geschraapt wordt. Als dat lukt, heb ik geen broodbakmachine nodig.
Als de supermarkt binnenkort van zijn overtollige oliebollenmix af is, komen er weer andere uitdagingen : gepruts met gist en zo.
Vroeger heb ik weleens zuurdesembrood gemaakt, maar dat was was me iets teveel “terug naar de natuur”.
to be continued…
Leave a Reply