Young Urban Professionals

Ik liep mijn vertrouwde rondje, zonder veel op mijn omgeving te letten.
Mijn been werd al wat stram, dus ik nam de kortste weg naar huis.
Ik zag op de stoep aan de overkant van de weg een paar mensen aankomen, en ze sloegen bij de kerk die in werkelijkheid een kantoor is linksaf.
Daar had ik willen lopen.
Dan blijf ik maar aan deze kant van de weg.
2 Mannen en een jong meisje, niet opvallend in deze omgeving.
Dit dijkje is populair bij yuppen.
Er wordt altijd wel iets verbouwd, voor de deur staat meestal een wat duurdere middenklasse auto, of een klassieker.

Maar je kan toch scheiden van mama ?
De stem van het kind weerkaatste tegen de muur van het gebouw, het leek alsof ze naast me liep.
Als ik van mama ga scheiden, ben ik failliet.
Ze heeft al haar vriendjes dingen beloofd die….
De rest van het gesprek kon ik niet meer verstaan, want ik liep sneller, en het geluid werd nu gedempt door de struiken in de voortuinen.
Ik keek om.
2 Dertigers, een met een kaal hoofd.
Een meisje met een paardenstaart, een jaar of 10 oud, liep vlak voor ze en ze keek naar de grond.
Klootzakken, dacht ik.
Je kind is geen huisdier.