Ingeblikte stieren en andere beesten.

Ik vind het leuk om mensen kwaad te maken, vooral als ze me niets kunnen doen.
Noem mij kinderlijk, ik ben nu eenmaal zo.
Het is vaak ook de enige manier om er achter te komen wat ze echt denken.
Vroeger, toen ik nog jong en onbezonnen was en een auto had die gemist kon worden, wilde ik weleens mensen treiteren.
Iemand die je heel langzaam voorbij kruipt plagen door steeds een fractie harder te gaan rijden, net zo lang tot je 50 km boven de maximumsnelheid zit, en dan weer 120 gaan rijden.
( niet handig tegenwoordig, met al die camera’s boven de A2 )
Bumperklevers zijn leuk.
Als je bij de kop van die vrachtwagen bent, je gas loslaten, tot je weer bij de staart bent, en dan goed in je spiegel kijken.
Ik heb zelfs weleens iemand tegen de binnenkant van zijn ruit zien spugen.
Of als er in de bocht een bumperklever achter je zit, keihard remmen. ( wel eerst even leren hoe je een slip opvangt )
In een bestelbusje zit vaak een ingeblikte stier.
Ik laveerde een keer met mijn korte wendbare autootje door het Amsterdamse verkeer. Met een wegversmalling in aantocht, probeerde een bestelbus “het gat dicht te rijden”. Ik liet mijn auto een sprintje trekken, en met mijn linkerwiel op de rand van het verdrijvingsvak schoof ik mijn blikken omhulsel in het gaatje, alsof het zo hoorde.
Stier boos.
Hij bleef 2 straten bumperkleven, mijn rode remlichten maakten hem alleen maar kwader. Straks, op de snelweg, schud ik hem wel af, dacht ik.
Ha, het doseerlicht is groen…was groen.
Ik rem.
Grote klap.
Oeps, die stier.
Uit Griekenland.
Ja iek weet iek geen voorrang, achterop altijd fout maar…..
Dit kost me toch niks, zei hij, en hij wees op de bestelbus die nu een oog minder had, terwijl het koelwater langzaam op de straat liep.
Die zogenaamde agressie is meestal berekend. Je moet niet alles geloven.
Soms is het wel even schrikken, maar het is altijd goed afgelopen.
Zoals die keer dat ik een zebrapad naderde, en mijn grote stationcar zo breed maakte, dat die Ford Fiesta er net niet voorbij kon.
En toen zag ik 2 kinderen.
Een rende naar de overkant, de ander bleef staan.
Als een echte heer trapte ik op de rem.
Grote klap.
Er kwam iemand uit het autootje zoals een kuiken uit zijn ei komt, en hij was niet blij.
Oeps.
Mensen verzamelden zich rond ons, voor wat weleens spannend kon worden.
Moet je zien hoe mijn auto er uit ziet, jammerde hij.
Ik, ik, ik bel de pliesie.
( dank u heer, dacht ik )
De politie kwam als geroepen, al bleek niemand ze geroepen te hebben.

Toch heb ik maar een klein hartje.
Ik zag op de snelweg een keer 2 aangereden jonge ganzen om hun moeder roepen, en die dag is er niets meer uit mijn handen gekomen.
Het is bijna een jaar geleden, maar ik hoor hun roep nog steeds.
Vrijdag reed ik richting Zeeland, over de N59.
Op de lijn, rechts van mijn rijstrook liep een klein vogeltje dat zich niet liet intimideren door de langsrazende auto’s.
Hij had het te druk met voedsel verzamelen.
Ik stuurde nog wat verder naar links.
Dat was bijna 2-0 voor de natuur geweest.

Read Offline:

2 thoughts on “Ingeblikte stieren en andere beesten.”

  1. paco painter

    Avatar van paco painter
    Wat heb jij in Godsnaam met het cijfer twee.
    A2
    2 straten bumperkleven
    2 kinderen
    2 aangereden jonge ganzen
    2-0 voor de natuur.

    Daar zou je het medium Char eens naar moeten vragen. Die weet alles over cijfers en letters.

  2. knutselsmurf

    Avatar van knutselsmurf
    Ik weet het antwoord zelf.
    Ik ben autistisch, en het getal 2 is een van mijn obsessies.

Leave a Comment

Your email address will not be published.