Fora ? Niet doen

Mijn laatste momenten als forumlid

Ik laat maar even weg wat de anderen schreven.
Wat ik zelf schrijf is van mij, daar kan ik mee doen wat ik wil:

Ik heb doorhalingen toegepast op plekken waar ik waarschijnlijk iemand boos gemaakt heb.

Ik zou fora gewoon mijden. Alleen lezen en de rest op een blog zetten



Ik denk het niet. Het wordt geen roman, en al helemaal geen literatuur.
Wat hopen ze nou te bereiken met die boekenlijsten ?
Iedere leerling ziet het als moeten; bijna niemand leest voor de lol.
Weet je trouwens al wat Jan Wolkers nu precies bedoelde ?
Ik hoefde niet zoveel te lezen voor Nederlands; ik heb alleen MAVO gedaan.
De geeikte boekenlijstboeken waren altijd uitgeleend.
Ik vond Hella Haasse leuk.
Niet omdat het zo’n dun boekje was, maar omdat het geen vies mannetje was, ze op mijn moeder leek, en zo leuk schreef.
En ik snapte waar ze het over had, dus geen probleem bij het mondeling.



Veel oefenen. Tot 4 jaar geleden had ik nog nooit iets over mezelf op papier gezet.
Het begon met een diagnosetraject, daarna voorzichtig wat op een forum schrijven, een keer in een wat minder serieus topic wat met woorden spelen. Het is een prachtig overdrukventiel voor een ADD-brein. Had ik het maar 30 jaar eerder ontdekt.

Er is nog een andere reden voor mijn schrijfdrang :
Ik ben in een soort dagboek gaan bijhouden wat ik allemaal deed en dacht.
Ik was met een uitvinding bezig, en ik moest een manier hebben om alle informatie te ordenen.
Zo ben ik begonnen mijn gedachten aan het toetsenbord toe te vertrouwen.
Hoe meer je het doet, hoe makkelijker het gaat.
Gedachtes borrelen vanzelf naar boven, terwijl je schrijft.



Een blog, dat zou ik ook wel willen.
Hoeft die arme Joep zich ook niet meer te verantwoorden voor wat ik allemaal schrijf, en ik hoef geen zelfcensuur meer toe te passen.

Kom ik op die blog als ik op dat wereldbolletje klik ? –> inderdaad



Ik snap het hoor. Ik heb die zwartgalligmodus bij mijn geboorte gekregen.
Af en toe ben ik bijna gelukkig.

Slaap lekker straks. Een PB zit er even niet in.



Iedereen vraagt zich nu natuurlijk af of ik lieg ?
Nee vrijwel nooit.
Ik kan alleen mensen weleens in de zeik nemen.
Als nerveuze mensen dan tussen de regels gaan lezen, en elk privégesprekje aanzien voor de voorbereidingen voor een staatsgreep, krijg je extreme maatregelen.
Het zou bijna grappig zijn, als het kindertoneel was.
Maar dit waren grote mensen.

Read Offline:

Leave a Comment

Your email address will not be published.