Vivenz

Het verhaal van Sandra.

Sandra heeft net als ik MS ( daardoor zijn wij in contact gekomen ) en heeft ze niet de energie om een lang stuk te schrijven. Maar wel een verhaal. Dit wordt dus haar verhaal, door mij verteld.

Het verhaal van Sandra begint net als een bekend bijbelverhaal met een aanstaande moeder. Ze heeft de verkeerde vader gekozen en nu staat ze er alleen voor, zonder onderdak. Ze is bovendien ziek. Ze heeft last van extreme vermoeidheid waar geen verklaring voor te vinden is.

Ze vindt onderdak in een stad die ze niet kent. Ze slaapt op een luchtbed in een flat zonder meubels. Zonder lift ook.
Veel mensen denken dat haar vermoeidheid gespeeld is. Ze raakt geïsoleerd van haar familie, moet de begrafenis van haar eigen vader anoniem bijwonen, zonder uitnodiging.

Het kind wordt geboren en Sandra vindt een betere woning, weer in een andere stad. Ze heeft haar leven op orde. Vroeger was ze programmeur en kon ze zich mooie kleren veroorloven, nu leeft ze van een bijstandsuitkering. Maar ze is zuinig en ze is niet dom. Ze past zich aan aan haar nieuw situatie. Het enige dat nu telt is haar dochtertje. Spullen die ze niet absoluut nodig heeft, gooit ze weg, het huis is schoon en overzichtelijk.

Uit onderzoeken die Sandra heeft ondergaan is gebleken dat haar bijnieren niet helemaal goed functioneren. De bijnieren worden aangestuurd door de hypofyse in de hersenen en een arts in het ziekenhuis besluit een MRI te laten maken om te zien of daar een probleem mee is.
Op de MRI lichten haar hersenen op als een kerstboom.
“Dit lijkt op MS”, zegt de neuroloog.

MS is een rare ziekte. Er zijn geen 2 dezelfde gevallen. Er ontstaan ontstekingen in het zenuwstelsel. De plaats van de ontsteking bepaalt wat voor klachten je krijgt. Vaak vallen er ledematen uit, maar je kan net zo goed blind worden, of doof, of nog 1001 andere dingen. 80 % Van de patienten heeft last van een invaliderende vermoeidheid. De ziekte verloopt progressief.

Inmiddels heeft Sandra via de huisarts hulp gevraagd aan de gemeente, omdat ze moeite krijgt met het doen van haar administratie. Ze wil het niet uit de hand laten lopen, want ze moet elk dubbeltje 2 keer omdraaien.
Helaas haalt ze op die manier het paard van Troje binnen, de organisatie Vivenz.

logo-vivenz

Die zou haar moeten ondersteunen, maar ze beginnen zichzelf meteen belangrijk, ja onmisbaar te maken.
Omdat ze afhankelijk is van de sociale dienst en omdat ze een kind heeft, heeft deze organisatie grote macht over haar. Ze trekken snel een ( foute ) conclusie : Sandra beeldt zich in dat ze ziek is en onttrekt zich zo aan haar zorgtaak.
Ze is een drama-queen, kijk maar hoe ze er uit ziet.
Sandra moet naar een psycholoog om haar die ziekte uit haar hoofd te praten.
Er worden rapporten over haar geschreven.
Haar dochtertje loopt gevaar.
Want ze heeft een open keuken.
En het kind blijft achter op school.

Sandra heeft niks met psychologen. Ze heeft helemaal geen problemen, ze is alleen doodmoe en dus zorgt ze er voor dat geen energie besteedt aan dingen die ze niet nodig heeft. Ze gaat niet uit. Wie haar kent en graag wil zien, komt maar langs. Maar wel op afspraak en niet te lang. Alleen de beste vrienden houdt ze zo over, de rest valt af.

De psycholoog levert niets op, maar Vivenz laat het er niet bij zitten.
Sandra moet niet zo vaak naar dat ziekenhuis, ze mankeert ten slotte niks.
Haar dochtertje mag niet merken dat ze moe is, want dat zou slecht zijn voor haar ontwikkeling.
Ze bijt terug. Ze vraagt alle rapporten op die Vivenz over haar geschreven heeft en laat ze vernietigen.

Sandra wordt doorverwezen naar een gespecialiseerde neuroloog en de diagnose MS wordt definitief na een tweede MRI-scan.
De peuterschool weet niets van een ontwikkelingsachterstand. Nee, het gaat juist erg goed.
Dat past natuurlijk helemaal niet in de tunnelvisie van Vivenz.

Sandra’s grootste angst is, dat de maatschappelijk werkster het voor elkaar krijgt om een kinderrechter te overtuigen dat ze geen goede moeder is. Dan wordt haar dochter bij haar weggehaald. De maatschappelijk werkster heeft er een paar keer mee gedreigd, omdat ze niet meewerkte aan het psychologisch onderzoek.
Ze mailt de diagnose van de neuroloog meteen door. Fuck privacy, ze weten toch alles al van je.

Binnenkort krijgt ze in het kader van de WMO ( wet maatschappelijke ondersteuning ) weer te maken met dezelfde hulpverleners. Hopelijk gaan ze nu gewoon haar huis schoonmaken, in plaats van zich belangrijker te maken dan ze zijn.

Vivenz is onderdeel van een netwerk van elkaar de bal toespelende zorgprofessionals.
Die professionals zijn vaak werkzaam voor meerdere organisaties.
Vivenz is innig verstrengeld met “Sociaal team Dordrecht“, consultatiebureau Careyn, Flexusjeugdplein, Yulius GGZ
Posted in gezondheid, MyBlog | 4 Comments